Czy trzeba bać się osób ze schizofrenią?

💘 Temat ten zawsze był blisko mnie, ponieważ osoba, która jest mi bardzo bliska choruje na schizofrenię. 

Mowa tutaj o przypadku schizofrenii paranoidalnej. Polega ona na wrodzonym lub nabytym przez np. brak miłości w rodzinie, zaburzeniem. Objawia się głównie paranoją. Osoby chore słyszą głosy namawiające ich do popełniania różnych czynów (głównie do samobójstwa) oraz widzą ludzi, których nie ma. Może to być dziecko, osoba dorosła bądź starzec. Schorzenie te jest niewyleczalne i niestety większość chorych szybko umiera. 

Kiedy myślimy o osobie z tą przypadłością, najczęściej wyobrażamy sobie człowieka, który rozmawia ze sobą, jest niebezpieczny, niezrównoważony, co wcale nie musi być prawdą. Ludzie, którzy podjęli się leczenia, są prawie tacy sami jak my. Zachowują się normalnie i nikt by nie przypuszczał, że posiadają to paskudztwo. Straszną rzeczą jest to, że kiedy otwierają się przed innymi osobami, społeczeństwo zaczyna się ich bać - według mnie - zupełnie niepotrzebnie. Na szczęście lekarstwa odgrywają ważną rolę - chorzy nie mają żadnych głębszych objawów choroby oprócz słyszenia głosów i czasem pojawiających się postaci, nad którymi pacjent jest w stanie zapanować.

Spróbuj wyobrazić sobie sytuacje, w której czekasz w kawiarni na znajomego. Jest on bardzo mądry, ma wiele talentów i potrafi zarazić Cię swoją pasją. Gdy już przychodzi, wyznaje Ci, że ma schizofrenię. Czy coś się zmieniło? Czy zaczynasz postrzegać go jako niebezpieczną bądź też niezrównoważoną osobę? Myślę, że nie. Jeżeli tak - nie powinieneś. Przecież wciąż jest Twoim znajomym i nigdy nie wykazywał niepokojących zachowań. Zachowuje się normalnie, a rozmowy z nim są najlepsze na świecie...

Największą trudnością w relacji z osobą chorą jest to, że nie możemy dokładnie określić stanów emocjonalnych chorego  - nie wiemy, które poczynania są wynikiem cech charakteru, usposobienia, a które są zwyczajnymi objawami choroby. Dobrym przykładem są wybuchy agresji, bo mogą wynikać one z powodu tego schorzenia, a z drugiej strony, każdemu z nas się to przytrafia, ponieważ często działamy pod wpływem impulsu, emocji. Niektórzy porównują życie osób ze schizofrenią do horroru, bo nigdy nie jesteś "sam". Nikt z nas nie zdaje sobie sprawy, jakie cierpienie przechodzi osoba chora oraz jej bliscy, którzy zaczynają walczyć z tym zaburzeniem. Najważniejsze jest to, aby nie odrzucać takiej istoty, gdy chce się nam zwierzyć. Nie bójmy się jej! Wspierajmy! Każdemu z nas może przytrafić się choroba... I nikt z nas nie chciałby być przez nią odmienny!

Na schizofrenię chorują też ludzie naprawdę bardzo mądrzy, oczytani, znani. O takiej osobie opowiada film pt. "Piękny umysł". Główny bohater to wybitny matematyk, chory na tą przypadłość. Serdecznie polecam go obejrzeć, jeżeli chcecie poczuć na własnej skórze ból, który odczuwa osoba chora na schizofrenię.

👉 Pamiętajmy, żeby traktować takie osoby na równi z innymi! Żyją w strachu i niepewności, pomóżmy im, aby poczuli się lepiej. Najważniejszy jest szacunek do drugiego człowieka...

Schizofrenia – zaburzenie psychiczne zaliczane do grupy psychoz czyli stanów charakteryzujących się zmienionym chorobowo, nieadekwatnym postrzeganiem, przeżywaniem, odbiorem i oceną rzeczywistości. Osoby będące w stanie psychozy mają poważnie upośledzoną umiejętność krytycznej, realistycznej oceny własnej osoby, otoczenia i relacji z innymi, a nawet mogą nie być do niej zdolni. Schizofrenia ma bardzo zmienny przebieg i różne jej objawy mogą dominować w zależności od osoby. Początek zaburzenia występuje najczęściej we wczesnej dorosłości, najczęściej między 18. a 35. rokiem życia, dotykając 0,4–0,6% populacji

🔍https://pl.wikipedia.org/wiki/Schizofrenia